Nadczynność tarczycy znacznie częściej występuje u kobiet niż u mężczyzn. Stosowanie terapii bazujących na medycynie konwencjonalnej może mieć poważne skutki uboczne lub na stałe zaburzyć pracę ta rczycy. Istnieje jednak wiele naturalnych metod leczenia nadczynności tarczycy i przywracania jej prawidłowej pracy, obejmują one: Nadczynność tarczycy można podzielić na: 1. Pierwotną – przyczyny: choroba Gravesa i Basedowa, guzki tarczycy, zapalenie tarczycy, podaż egzogennych hormonów tarczycowych, nadmierna podaż jodu (↑fT4, ↑fT3, ↓TSH) Wtórną – bardzo rzadka, przyczyny: gruczolaki przysadki, oporność tkanek docelowych na hormony tarczycy (↑fT4 Niedoczynność tarczycy; Depresja; Życie i Styl. Zatkane pory; Henna brwi - krok po kroku; Przetłuszczające się włosy; Podrażnienia po goleniu; Perfumy - Najlepsze perfumy; Życzenia Ślubne; Taniec z Gwiazdami; Przyjaciółki; Na Dobre i Na Złe; M Jak Miłość; Na Wspólnej; Kalkulator porodu; Sukienki na wesele; Przepisy; Kalendarz Specyficzną odmianą nadczynności tarczycy jest choroba Gravesa-Basedowa, zwana też nadczynnością autoimmunologiczną. Cechuje się ona takimi objawami jak: wole, wystające gałki oczne, zaburzenie rytmu pracy serca, uczucie ucisku za oczami i zaburzenia widzenia, a także światłowstręt. nadczynność tarczycy jest bardzo rzadka u dziecka., Nowonarodzony chłopiec lub dziewczynka może mieć problemy z oddychaniem, jeśli tarczyca jest powiększona i naciskając na tchawicę. Głównymi objawami są brak rozwoju i przybierania na wadze, mimo że dziecko ma ogromny apetyt. nieleczona nadczynność tarczycy może prowadzić do niewyrównana nadczynność tarczycy u matki: noworodki matek z aktywną chorobą Gravesa i Basedowa: zahamowanie osi przez nadmiar hormonów od matki: niedojrzałość osi sprzężeń TRH/TSH/T4: wcześniaki : 27. tc. nieukończone dojrzewanie osi: leki hamujące czynność przysadki: noworodki leczone na OIT: dopamina, GKS, kofeina FT4. (stężenie wolnej tyroksyny) pmol/l. 11,8–24,6. Zbyt wysokie stężenie wskazuje na nadczynność tarczycy lub wczesne stadium zapalenia tarczycy typu Hashimoto. Takie wyniki pojawiają się także przy przyjmowaniu zbyt dużych dawek leków na niedoczynność tarczycy. Zbyt niskie stężenie może być spowodowane niedoczynnością Pierwotna nadczynność tarczycy wywoływana jest zwykle przez chorobę autoimmunologiczną Gravesa-Basedova, a wtórna powiązana jest z obecnością gruczolaków w wolu wieloguzkowym. Niemiecki lekarz, Karl Adolph von Basedow, już w XIX w. wskazał, że nadczynność tarczycy może być przyczyną zaniku krwawienia miesiączkowego u kobiet. Wrodzona niedoczynność tarczycy występuje u jednego na 3000-4000 urodzonych dzieci. Nadczynność tarczycy u dzieci może wiązać się z nadmierną pobudliwością i ruchliwością, przyspieszonym rytmem serca, zaburzeniami snu i lękliwością, a u starszych dzieci także problemami z koncentracją i pamięcią. Skóra wielu dzieci z zapalenie tarczycy u 7 latki rybeczka1 15.08.13, 11:10 Odpowiedz Witam Od niedawna mam zdiagnozowane Hashimoto, teraz niedoczynność tarczycy, jako dziecko nadczynność tarczycy. Ze względu na kilka dolegliwości u mojej córeczki miała robione USG tarczycy . 4dxSg19. Data aktualizacji: 19 lipca 2022 Zaburzenia funkcji tarczycy – nadczynność i niedoczynność – to dolegliwość dotykająca głównie ludzi dorosłych, szczególnie dojrzałe kobiety. W ostatnich latach jednak diagnozowana jest coraz częściej u najmłodszych pacjentów. Jakie są objawy nadczynności tarczycy u dzieci i jak wygląda leczenie? Funkcje tarczycy u dzieci a jej nadczynność Tarczyca jest gruczołem wydzielania wewnętrznego. Składa się z dwóch płatów bocznych oraz wąskiej cieśni łączącej te płaty. U człowieka umiejscowiona jest w dolnej, przedniej części szyi. Głównym zadaniem tarczycy jest produkcja hormonów: trójjodotyroniny, tyroksyny, kalcytoniny; Hormony te odpowiedzialne są za wiele podstawowych funkcji ludzkiego organizmu, przede wszystkim za metabolizm w jego narządach wewnętrznych i tkankach. Regulują one funkcjonowanie: układu pokarmowego, układu nerwowego, mięśni, serca; Funkcje tarczycy takie same są u dzieci jak i osób dorosłych, jednak choroby tego gruczołu najczęściej występują u pacjentów w wieku pokwitania. Niemniej jednak zdarzają się również u dzieci, dając podobne objawy, choć trudniej je zauważyć, szczególnie u najmłodszych. Przyczyny nadczynności tarczycy u dziecka Tarczyca u dzieci choruje z różnych powodów. Do najczęstszych przyczyn nadczynności należą: choroba Gravesa-Basedowa– jest to choroba autoimmunologiczna polegająca na obecności we krwi przeciwciał stymulujących tarczycę do produkcji większej ilości hormonów niż w zdrowym organizmie; wśród dzieci schorzenie to jest rzadkością, częściej diagnozuje się ją u nastolatków niż młodszych pacjentów, autoimmunologiczna nadczynność tarczycy u noworodków - występuje u dzieci, których matka cierpi na chorobę Gravesa-Basedowa i wynika z przejścia przez łożysko do organizmu dziecka przeciwciał, które stymulują tarczycę do wzmożonego wydzielania, stan zapalny tarczycy– ostre zapalenie gruczołu ma podłoże bakteryjne, tarczyca jest powiększona i daje dolegliwości bólowe, leczenie polega przede wszystkim na doustnej antybiotykoterapii, początkowa faza choroby Hashimoto - jest to także choroba autoimmunologiczna, w której organizm wytwarza przeciwciała przeciwko tyreoglobulinie (anty-TG) oraz przeciw peroksydazie tarczycowej (anty-TPO), zespół oporności na hormony tarczycy – objawy tego schorzenia podobne są zarówno do tych, jakie daje nadczynność, jak i niedoczynność gruczołu tarczycowego (w tym zaburzenia emocjonalne i zaburzenia rozwoju układu kostnego), wole obojętne– wole tarczycowe powiększone na skutek niedoboru jodu w organizmie dziecka, leczenie polega zazwyczaj na podawaniu jodku potasu, wrodzona, nieuatoimmunologiczna nadczynność tarczycy - wynika z mutacji genu TSHR/Gsα kodującego receptory dla TSH i może być dziedziczona; Rzadsze przyczyny choroby to: łagodne guzki tarczycy, nowotwór (gruczolak) przysadki wzmagający wydzielanie TSH, guzy złośliwe tarczycy; Jak się objawia nadczynność tarczycy u dzieci? Nadczynność tarczycy polega na produkowaniu przez gruczoł większej ilości hormonów niż wynosi zapotrzebowanie organizmu. U dorosłych objawy tej dolegliwości są dość uciążliwe, w związku z tym nietrudno je rozpoznać. U dzieci jednak często wymaga to dużej spostrzegawczości rodziców, ponieważ część symptomów bywa uznawana po prostu za cechy dziecka lub tłumaczona zmęczeniem czy innymi dysfunkcjami organizmu. Najczęstsze objawy nadczynności tarczycy u dzieci to: dolegliwości skórne takie jak nadmierna potliwość, wilgotność, wysypka, ciągłe uczucie gorąca (u dzieci może objawiać się nieustannym rozbieraniem), drżenie rąk, drażliwość i lękliwość, pogorszenie koncentracji, nadpobudliwość, zaburzenia snu (problemy z zasypianiem, wybudzanie się w ciągu nocy), osłabienie mięśni (np. kłopoty z chodzeniem po schodach), zaburzenie pracy serca (przyspieszone bicie serca, uczucie kołatania), zaburzenia menstruacyjne (zbyt wczesne wystąpienie miesiączki – nawet przed 9 rokiem życia, wydłużone, skąpe miesiączkowanie), utrata masy ciała przy dobrym apetycie (bywa spowodowane przewlekłą biegunką), zaczerwienienie oczu, wytrzeszcz oczu (niepokojący symptom, który natychmiast powinno się skonsultować z lekarzem); Nadczynność tarczycy może przyczynić się do powstania chorób współistniejących, jak np.: ADHD, zaburzenia adaptacyjne, stany lękowe, choroba afektywna dwubiegunowa, depresja; Prowadzić może nawet do myśli samobójczych. Dlatego bardzo ważne jest jak najszybsze zdiagnozowanie nadczynności tarczycy. Nadczynność tarczycy u niemowlaka i noworodka jest najtrudniejsza do zdiagnozowania, ponieważ rodzice nie zawsze potrafią zaobserwować jej symptomy, a dziecko nie zgłasza jeszcze wówczas zmian samopoczucia. Zdecydowanie łatwiej przebiega to w przypadku nastolatków. Diagnostyka nadczynności tarczycy u dzieci Rozpoznanie tarczycy przebiega podobnie u dorosłych jak i u dzieci. Polega ono głównie na przeprowadzeniu badań krwi, a także na badaniu palpacyjnym tarczycy, USG i biopsji Skontrolowanie poziomu TSH jest wystarczające na początek, jednak do pełnej diagnozy może on być niewystarczające. Zakres prawidłowości TSH jest sprawą niezwykle indywidualną zależną od wieku, płci, masy ciała, stanu odżywienia, przyjmowanych leków i zmienności osobniczej. Leczenie nadczynności tarczycy u dzieci Nadczynność tarczycy u dziecka leczy się podobnie jak u osób dorosłych. Istnieją trzy podstawowe metody leczenia: metoda farmakologiczna - doustne podawanie leków hamujących produkcję hormonów tarczycy. Leczenie takie jest niestety długotrwałe i może powodować skutki uboczne (np. uszkodzić wątrobę lub szpik kostny), dlatego bardzo ważne jest, by chorobę wcześnie zdiagnozować – im wcześniejsza diagnoza, tym szybsze efekty leczenia farmakologicznego; niekiedy metoda farmakologiczna sprowadza się do antybiotykoterapii – stosuje się ją w przypadku wystąpienia stanu zapalnego gruczołu tarczycowego, polega na doustnym podawaniu antybiotyków, które mają zahamować rozwój zapalenia, jodowanie - jednorazowe podanie promieniotwórczego izotopu jodu zmniejszającego sam gruczoł oraz ilość produkowanych przez niego hormonów, metoda zabiegowa - chirurgiczne usunięcie fragmentu tarczycy, np. zaatakowane guzkami; Leczenie chorej tarczycy u dzieci warto wspierać odpowiednią dietą. Dieta taka powinna być urozmaicona, bogata w witaminy i substancje odżywcze, dostarczająca organizmowi duże ilości jodu. Problemy z tarczycą u dziecka są nie tylko leczone, ale i diagnozowane podobnie, jak u dorosłych pacjentów. Przede wszystkim wykonuje się badania krwi mające na celu ustalenie poziomu: TSH - hormonu przysadki mózgowej oddziałującego na gruczoł tarczycy, hormonów tarczycy T3 i T4. Oprócz badań krwi stosuje się badanie palpacyjne gruczołu przez endokrynologa oraz badanie USG tarczycy. Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny? Dziękujemy za przeczytanie naszego artykułu do końca. Jeśli chcesz być na bieżąco z informacjami na temat zdrowia i zdrowego stylu życia, zapraszamy na nasz portal ponownie! Dziecko lat 17 .wynik tsh 0,93 przy normie 0,54-4,30. Objawy nadczynności - wypadanie włosów, drżenie rąk , niepokoj . dodatkowo ból brzucha i chudnięcie .czy to nadczynność? Czy można córkę zapisać do endo dla dorosłych ? KOBIETA, 17 LAT ponad rok temu Badanie hormonów tarczycy Nadczynność tarczycy Drżenie rąk Ból brzucha Wypadanie włosów Endokrynologia Pediatria Utrata wagi Dziecko Włosy Problemy hormonalne kobiet Lek. Paweł Szadkowski 77 poziom zaufania TSH jest w normie, więc najprawdopodobniej nie jest to nadczynność tarczycy. Dziecko w wieku 17 lat należy zapisać do endokrynologa dziecięcego. 0 redakcja abczdrowie Odpowiedź udzielona automatycznie Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych znajdziesz do nich odnośniki: Wynik TSH a określenie nadczynności tarczycy – odpowiada Lek. Krzysztof Majdyło Niedoczynność tarczycy i nadmierne wypadanie włosów – odpowiada Dr n. med. Ryszard Anielski Czy nikotyna ma wpływ na hormony tarczycy? – odpowiada Czy wypadanie włosów jest wynikiem początku niedoczynności tarczycy? – odpowiada Dr n. med. Marek Derkacz Czy dziecko może mieć niedoczynność tarczycy? – odpowiada Lek. Karol Gołębiewski Wypadanie włosów z powodu niedoczynności tarczycy – odpowiada Lek. Beata Babińska-Olejniczak Nadczynność tarczycy i wypadanie włosów – odpowiada Dr n. med. Marek Derkacz Wypadanie włosów i badanie poziomu hormonów tarczycy – odpowiada Dr n. med. Marek Derkacz Czy 14-latka może mieć niedoczynność tarczycy? – odpowiada Lek. Karol Gołębiewski Łysienie przy nadczynności tarczycy – odpowiada Dr n. med. Małgorzata Salamon artykuły Badanie hormonów tarczycy w kierunku łysienia Tarczyca to narząd niezbędny do życia, odpowiedzia Co Polacy wiedzą o chorobach tarczycy? Najnowszy sondaż BioStat dla Wirtualnej Polski Z badania przeprowadzonego przez BioStat dla Wirtu Hormony tarczycowe a łysienie - czym są hormony tarczycy? Prawidłowe poziomy hormonów tarczycy nie mają wpły Nadczynność tarczycy u dzieci nie jest często występującą chorobą – zdecydowanie częstsza jest niedoczynność tarczycy. Warto jednak mieć wiedzę na temat tego schorzenia, ponieważ może być ono przyczyną utraty masy ciała, trudności z koncentracją czy przyspieszonego wzrostu u dziecka. Jakie mogą być inne objawy nadczynności tarczycy u dziecka i jak można ją leczyć? Nadczynność tarczycy to zaburzenie jednego z ważniejszych ludzkich gruczołów dokrewnych. Wydzielane przez tarczycę tyroksyna (T4) i trójjodotyronina (T3) odpowiedzialne są za szereg istotnych zjawisk, za przebieg procesów metabolicznych (takich jak wątrobowa produkcja glukozy), pobudzanie przemiany materii czy stymulację dojrzewania komórek nerwowych. Organizm człowieka funkcjonuje w pełni prawidłowo wtedy, gdy produkowane i uwalniane są optymalne ilości tarczycowych hormonów. Wtedy, gdy tarczyca uwalnia ich za mało, dochodzić może do niedoczynności tarczycy. Odwrotnym do niej stanem – czyli takim, gdzie w organizmie krążą zbyt duże ilości hormonów gruczołu tarczowego – jest z kolei nadczynność tarczycy. Czytaj: Niedoczynność tarczycy u dzieci - objawy, przyczyny, leczenie tarczycy u dzieci Hipotyreoza u noworodków: wrodzona niedoczynność tarczycy Nadczynność gruczołu tarczowego wystąpić może w dowolnym wieku – przede wszystkim spotyka się ją jednak u osób dorosłych. U młodszych pacjentów choroba ta również może się rozwinąć, jednak należy tutaj podkreślić, że nadczynność tarczycy u dziecka to rzadkie schorzenie – szacuje się, że występuje u około jednego na 10 tysięcy młodych pacjentów. Spis treści: Przyczyny nadczynności tarczycy u dzieci Rodzaje nadczynności tarczycy u dziecka Objawy nadczynności tarczycy u dzieci Przełom tarczycowy w przebiegu nadczynności tarczycy u dziecka Diagnostyka nadczynności tarczycy u dzieci Leczenie nadczynności u dzieci Przyczyny nadczynności tarczycy u dzieci Najczęstszą przyczyną tego, że dziecięca tarczyca produkuje i uwalnia zbyt duże ilości hormonów, jest choroba Gravesa-Basedowa. Jest to choroba autoimmunologiczna, która polega na tym, że układ odpornościowy produkuje swoiste przeciwciała, które stymulują gruczoł tarczowy do wydzielania hormonów. Choroba Gravesa-Basedowa spotykana jest częściej u dziewcząt, oprócz tego obserwuje się ją u dzieci, które cierpią na jakieś inne schorzenia autoimmunologiczne, takie jak np. cukrzyca typu 1 czy celiakia (lub ktoś w ich rodzinie choruje na te choroby) Czytaj: Cukrzyca u dzieci: cukrzyca typu 1, objawy i leczenie Innymi możliwymi przyczynami nadczynności tarczycy u dziecka mogą być także: zapalenie tarczycy, guzki tarczycy, choroby przysadki mózgowej (w tym przypadku do nadczynności gruczołu tarczowego może doprowadzić nadmierne wydzielanie przysadkowej tyreotropiny, czyli TSH, która stymuluje tarczycę do uwalniania jej hormonów), przyjmowanie preparatów hormonów tarczycy (zdarza się, że pacjent – np. z powodu niedoczynności tarczycy – zaczyna przyjmować tego rodzaju leki i ostatecznie okazuje się, że ich dawka jest dla niego zbyt duża). Ciekawym rodzajem nadczynności tarczycy jest noworodkowa postać choroby Gravesa-Basedowa. Problem ten pojawiać się może u noworodka wtedy, kiedy jego matka ma horobę Gravesa-Basedowa. W jej krwi – nawet w okresie remisji choroby – mogą znajdować się związane z tym schorzeniem przeciwciała, które mogą przechodzić do organizmu noworodka i ostatecznie doprowadzić do pojawienia się u niego symptomów nadczynności tarczycy. Rodzaje nadczynności tarczycy u dziecka Tak jak u osób dorosłych, tak i u dzieci wyróżnia się kilka rodzajów nadczynności tarczycy. Najczęstszym jest pierwotna nadczynność gruczołu tarczowego, która wynika z patologii dotyczących tego właśnie narządu – jako przykłady można tutaj podać wspomniane wcześniej guzki tarczycy czy chorobę Gravesa. O wtórnej nadczynności tarczycy u dziecka można z kolei mówić wtedy, kiedy za nadmierną ilość hormonów tarczycowych w organizmie odpowiadają dysfunkcje innych organów niż tarczyca – jest to problem dość rzadki i spowodowany może być np. gruczolakiem przysadki mózgowej produkującym TSH. Nadczynność tarczycy dzieli się również na jawną oraz utajoną. O jawnej jej postaci mówi się wtedy, kiedy u pacjenta pojawiają się typowe odchylenia (takie jak obniżony poziom TSH oraz podwyższone stężenia T3 i T4), którym towarzyszą objawy nadczynności gruczołu tarczowego. Zdecydowanie inaczej przebiega z kolei subkliniczna nadczynność tarczycy – w jej przypadku u pacjenta zwykle nie pojawiają się żadne objawy, a jednocześnie jedynym odchyleniem, które jest u nich wykrywane, jest nieco obniżony poziom TSH (wyniki badań T3 i T4 są w tej sytuacji zwykle w granicach normy). Objawy nadczynności tarczycy u dzieci Hormony tarczycy ogólnie można uznać za takie substancje, które przyspieszają metabolizm organizmu – można więc tutaj dość łatwo wywnioskować, jaki są skutki ich nadmiaru. Wśród objawów nadczynności tarczycy u dziecka wymieniane są: zwiększona potliwość, przyspieszone bicie serca, wahania nastroju (dziecko może stawać się bardzo drażliwe, może ono łatwo wpadać w złość czy odwrotnie, w napady płaczu), trudności ze snem (zazwyczaj w postaci bezsenności), problemy z koncentracją i uwagą, wzrost temperatury ciała, wzrost skurczowego ciśnienia tętniczego krwi (gdzie jednocześnie dochodzić może do spadku wartości ciśnienia rozkurczowego), tendencja do biegunek, spadek masy ciała (pojawiający się czasami nawet pomimo zwiększonego apetytu u dziecka), u dziewcząt, które dotychczas nie miesiączkowały, opóźnienie momentu wystąpienia pierwszego krwawienia; u tych natomiast pacjentek, które już rozpoczęły miesiączkowanie, w przebiegu nadczynności tarczycy pojawiać się mogą zaburzenia długości trwania cyklu – może on się stawać znacznie krótszy lub dłuższy niż przed zachorowaniem, zwiększona utrata włosów, nadruchliwość. W przypadku nasilonej nadczynności tarczycy u dziecka dochodzić może także do występowania wytrzeszczu gałek ocznych – stan ten określa się mianem orbitopatii tarczycowej i rozwija się on wskutek zapalenia tkanek miękkich oczodołu. Przełom tarczycowy w przebiegu nadczynności tarczycy u dziecka Organizm do pewnego momentu jest sobie w stanie poradzić z nadmiarem tarczycowych hormonów, w końcu jednak dochodzić może do wyczerpania jego zdolności kompensacyjnych i występować może przez to przełom tarczycowy. Jego przejawami są znacznego stopnia wzrost temperatury ciała, bardzo szybka czynność serca oraz wyjątkowego stopnia potliwość, biegunka oraz wymioty. Ogólnie przełom tarczycowy stanowi stan zagrożenia życia i wymaga udzielenia choremu pilnej pomocy medycznej. Diagnostyka nadczynności tarczycy u dzieci W diagnostyce nadczynności tarczycy u dzieci największe znaczenie mają badania laboratoryjne – do podstawowych należą w tym przypadku oznaczanie stężenia we krwi TSH, T3 oraz T4. Badania te mogą informować o tym, że pacjent może mieć nadczynność tarczycy, ich jednak tylko wyniki nie są w stanie wskazać na to, jaka jest przyczyna tego stanu. Z tego powodu do kompleksowej diagnostyki wymagane jest przeprowadzenie innych jeszcze analiz, takich jak np. oznaczenie poziomu przeciwciał przeciwko receptorowi TSH czy przeciwko peroksydazie tarczycowej. Poza badaniami laboratoryjnymi, w diagnostyce nadczynności tarczycy u dziecka istotne jest także badanie palpacyjne tego narządu oraz USG tarczycy. Oba wymienione badania mogą wykazać obecność u pacjenta np. jakichś guzków w obrębie miąższu tarczycy. W razie wątpliwości diagnostycznych wykonana może zostać biopsja tarczycy – uzyskany podczas niej materiał przekazywany jest następnie do badań histopatologicznych. Leczenie nadczynności u dzieci W leczeniu nadczynności tarczycy u dzieci wykorzystuje się ogólnie trzy metody: farmakoterapię, leczenie jodem promieniotwórczym oraz zabiegi chirurgiczne. W przypadku pierwszej z wymienionych metod wykorzystywane są tzw. leki przeciwtarczycowe, których działanie doprowadza do zmniejszenia produkcji hormonów tarczycy. Drugą opcją jest wykorzystanie jodu promieniotwórczego. Komórki tarczycy wychwytują tę substancję, po czym zwyczajnie dochodzi do ich zaniku. Samo słowo „promieniotwórczy” nierzadko wzbudza przerażenie u rodziców, należy tutaj jednak podkreślić, że ogólnie leczenie uznawane jest za bezpieczne i w razie istnienia wskazań, jak najbardziej terapia taka może doprowadzić do ustąpienia nadczynności tarczycy u dziecka. Trzecią dostępną opcją terapeutyczną są wspomniane wcześniej zabiegi chirurgiczne. Wykorzystywane są one przede wszystkim wtedy, gdy inne opcje terapeutyczne – np. leczenie farmakologiczne – nie przynoszą poprawy lub też wtedy, gdy ze względu na stopień objawów nadczynności tarczycy konieczne jest uzyskanie jak najszybszej remisji choroby. Możliwe są w tym przypadku różne zabiegi, bo zarówno częściowa, jak i całkowita resekcja tarczycy. Warto tutaj jednak wspomnieć, że po takim zabiegu konieczna jest suplementacja hormonów tarczycy.